Küçük Prens AYDIN

     Tanıdığımda bir üniversitenin mühendislik fakültesinin maden bölümünde okuyordu.Çok yakın olmasa bile iyi bir arkadaşlığımız ,çok sayıda ortak yakın arkadaşlarımız vardı.Zor günlerin yaşandığı o günler.Onunla bekar evlerinde bir kaç gece dostlarla birlikte olduğumuz ,aynı odaları paylaştığımız ,yurtlarda aynı odalarda yattığımız günler olmuştu.     Bir gece gittikleri  bir bekar evinde tanıdıkları bir arkadaşlarının onların isimlerini vermesi sonucu içeri alındıklarını duyduk .Sonra uzaktan haberler , karakoldalar,emniyetteler , mamaktalar  vs.. son...     Pek konuşulmazdı gidenler hakkında ,unutulmazlardı ama konuşulmazdı.Gammazcı çoktu aramızda ,hemen sende gidiverirdin ,götürüverirlerdi.     Yıllar sonra karşılaştık iyi bir hoşbeş için bir lokalin kıyıda köşede kalmış bir masasında  anlattı.      Bir kaç yıl olmuştu çıkalı ,daha evlenmemişti anlattığında.Şimdi boyu kadar çocukları var.     ...

    Bir öğleden sonradır.Gezmek için vaktiniz olmaz ya,vardır.Bir yerlerde oturmaya bile gönüllenmişsinizdir. Eski bir okul arkadaşınıza rastlarsınız.Yıllarınız aynı sırada  ya da arkalı önlü yakın geçmiştir.Konuşmaya başlarsınız oradan,şuradan,buradan.     Derken o günler konuşulmaya başlanır.Önce sınıfın, okulun bilindik simaları konu olur. Sonra o bir isim söyler siz hatırlamazsınız,siz söylersiniz o hatırlamaz.      Israr etmeğe başlarsınız hatırlatmak için üstündekileri bile söylersiniz,kazak renklerini,gömlekleri,çantaları,ne yediğini, nerede oturduğunu filan.Yok,hatırlamaz.      Onun söylediklerini de siz hatırlamazsınız.      O tanıyamadığınızla ilgili bir dolu hikaye,anı anlatır.Yok,öyle biri yok kafanızda.      Eve gelince varsa resimleri çıkartırsınız dolaptan.      Anlattığına benzer bir kişi omuzunuzun üstünden size bakıyor.Ya da kalabalık bir fotoğrafta sizin dur...

   Sabah kalktım kar yağıyor.Karın hep yaptığı gibi Ankara' yı dağıtacağı bir gün olacak belli.Dışarı çıkar çıkmaz ortalığın nasıl karıştığını anlıyorum.Merdivenleri nefes nefese çıkıyoruz.Cadde ana baba günü.    Ankara eskiden böyle olmazdı.Kargaşa olurdu da ,böyle hunharca hareketlerle insanların birbirini kırması olmazdı.Öndeki aracın sürücüsünü sizle aynı zekada biri olarak görürdü çoğu kimse,herkesi aptal  değil. İnsanlar bir sevecenlik taşırlardı.Yanlarında,ceplerinde bol miktarda hoşgörü vardı.Hep bolca dağıtırlardı. Ufak tefek hatalar görülmezdi.Beyefendiler,hanım efendiler çoğunluktaydı.Çocukluğumuzda kızak yoktu.Merdivene binerdik.Ailecek kayardık merdivenle.Kar yağdığı zaman büyüklerde çocuklaşırdı.Evde durmazdı kimse.   Yüksek yerlere araçlar çıkamazdı.Kızılay'dan,Ulus'tan, işyerlerinden,okuldan herkes yürürdü evlere. Yürürken çoğu kez bir şarkı,bir türkü mırıldanırlardı.İçlerinden söylediklerini sanırlardı ama siz duyardınız yanlarınd...