Küçük Prens AYDIN

Sımsıcacık bakışlarının ortadan kaybolduğu,o güzel gülümsemelerinin dünya yüzünden kaybolduğu o günden bu yana çok seneler geçti.Seni ne unutabildik , ne de yokluğuna alışabildik. Yaşasaydın kaç yaşında olacaktın o da pek umurumuzda değil.Gittiğin yakışıklığında ve güzelliğindesin işte. Öyle kolay bir şey de değil seni görmemiş senle yaşamamış kişilere seni anlatmak. Tanıyanlar ise biliyor. İçimizin yangınına gelince sen gittiğinden beri aynı yanıyor.Alevinde küçük bir azalma yok. Yangısı da eskisinden biraz fazla o kadar.Özlediğimiz yerde duruyorsun. Yakışıklım benim.Anladın değil mi seni çok özledim.

Bir gece yarısı hayatınızın dökümünü yapmak ihtiyacınızın olduğu bir anda bu dökümün şahidi bazı isimler aklınıza gelir..İlk aklınıza gelen isim kimdir hiç düşündünüz mü ? Ben böyle bir şey yaptığımda hayatımın şahitleri olarak çok az isim gelir aklıma , bunların çoğu öteki dünyada ki yerlerini aldılar.. En eski arkadaşım kaldı o isimlerden bir tek.. Hayatımın hemen her anında yanımda olan hemen her şeyi paylaşabildiğimiz , yitirdiğim  hemen her şeyin herkesin ortağı olmuş..Ben ağladığımda onun da gözü yaşlı , ben güldüğümde onun gözleri de gülümsüyor bir dost.. Bebekliğimin , çocukluğumun ,gençliğimin olgunluğumun ortalıkta ki veya gizli saklı sır dolabı güzel insan bu gün yeni bir yaşına daha giriyor.. Söylenecek çok şey var hakkında ama kelimelerin yetersizliği de orta da.. O iyi ki var.. Benim için başka söze ne gerek.. İyi ki doğdun Nesrin ....Mutlu yıllar sana...

Kaçın kurasıyız biz? Kim bize numara yapabilir? Kim bize yan bakabilir? Soru işaretlerinden elimde kalmadığından buna benzer soruları sayfalar boyu sıralayamıyorum, siz elinizde bulunan buna benzer soruları benim sorularımın yanına koyun olsun bitsin. Baktınız bulamadınız, ceplerinizi karıştırın orada da yok. İşte o zaman dış politikamıza bir bakın. Yediğimiz ve yıllardır çıkaramadığımız yüzlerce kazıktan bir ay öncesi gazeteleri açın bu sorulardan binlercesini görürsünüz. efendim Onun için böyle sorularla çokca karşılaşmaya başladığım günler oldu mu beni bir korku alır sormayın gitsin. Hadi hadi sorun. O günlerin bugünler olduğunu söylemiyorum. Ama duymaya başladığımızda siz de uyanık olun istedim. Söylemesi ayıp ama ihtiyarladım artık. Kulaklar zor duyuyor. Belki siz duyarsınız da beni uyarırsınız diye düşünüyorum. Efenimmm….

        Bugün seninle başladığımız yolculuğun önemli bir kavşağına geldik..Başlarken ikimizde bu yolun nasıl bir yol , ne kadar birlikte gideceğiz , birbirimizi ne kadar seveceğiz , birbirimize ne kadar katlanabileceğiz sevgilerimizin ne ile çoğalıp azalacağı gibi sorularımızın yanı sıra bizim seçmediğimiz bu birliktelik sana ve bana ne katacak bunu da bilmiyorduk..         Ama o küçük ellerinle parmağımı tuttuğunda hayatın bana uzattığı en büyük armağan olduğunu anlamıştım..        Birlikteliğimizin her saniyesini iyi veya kötü bakmadan büyük içten sevimli sıcak duygularla yaşadım..        Seni başından şu ana kadar çok ama çok sevdim..Bundan sonra senden vazgeçmem de mümkün değil..        Annen ve ben sana yüreğimizin en diplerinde bile kırıntısı kalmayacak şekilde bütün sevgimizi verdik , vereceğiz..       Bundan sonra sana verdiğimiz , öğrettiğimiz  , yüreğine...

               21.12.2012                Dünyanın kıyamet günüydü hani..                Nerede kıyamet ?                Mayalar kıyamet konusunda haklıydı..                Bir kıyamet koptu ...                Ama dedikleri kadar değildi..Sadece benim ve birlikte çalıştığım bir kaç arkadaşın..                Taa binlerce yıl önceden bunu bilmeleri...                İşte onu anlamadım...                İçimizde dünya isimli bir kişide yok...                Depresyon yakın..                Mayaların da.....